Namibie

Namibie

vrijdag 30 mei 2014

Do 29 en Vrijdag 30 mei: Swakopmund

Namib dessert gekko
zwanger vrouwtjes adder

baby kameleon
lizzard

 
 de woestijn en de zee die mekaar 'raken'
 Walvis Bay

kameleon
White lady spider


gekko's 'huisje'
 
Donderdag 29 mei verrekken we uit Barchan Dune retreat naar Swakopmund.
We rijden even eerst nog naar de Spreetshoogte. in 4x4 omhoog en weer naar beneden. Het is hier inderdaad een van de mooiste NP 'en van Namibie. zo woest en ruw, en niemandsland!
Hanneke en Willem hebben ons gisterenavond vol passie over hun boerderij verteld. Ze hebben hier voor 1 koe 30 ha nodig. Bij ons is het 30 koeien op 1ha (wist Willem te vertellen). Als je het rendement berekent dan kom je op ongeveer hetzelfde uit. omdat de grond hier veel goedkoper is, en omdat er bij ons meer gras groeit. Willem heeft maar liefst 24.000 ha grond voor zijn koeien en geiten. en dat is hier doorsnee...   
 
We steken de Kreeftskeerkring, de Gaub en de Kuisib canyon over en rijden door naar Swakopmund. Woestijn, woestijn en nog eens woestijn. Het is hier verschrikkelijk warm, de airco draait op volle toeren.
Na heel wat uren/km komen we in Walvisbay aan de Atlantische Oceaan! Ze is wild! en het waait hier!, wat een verfrissing.
We rijden door naar Swakopmund, en het wordt steeds mistiger en kouder. Wat een contrast op 1 dag! de hete woestijn, en het koude mistige kusstadje....... .  
Swakopmund valt op dat eerste moment tegen. Het zou een bruisende stad moeten zijn, en er is geen ziel te bespeuren en er zijn amper resto's open...
Uiteindelijk belanden  we in Kucki's pub.. en eten we de eerste en lekkerste oesters van Swakopmund, het is er hier voor gekend. Hmm de volgende 3 dagen gaan we vlees voor verse vis ruilen!
Hopelijk morgen beter weer, want dan doen we een begeleide dessert toer.
 
Vrijdag 30 mei, we zijn bijna halfweg onze reis....
 
De zon schijnt! Zwakopmund zier er plots al heel wat mooier uit.
Om 8  u pikt Douglas, een doorwinterde Zuidafrikaan ons op. Hij zal ons de volgende 5 uur door de woestijn loodsen.
De tijd vliegt voorbij. Hij leert ons heel wat sporen herkennen, en gaat opzoek naar kleine knappe beestjes, verborgen in het zand of in de stuiken. Hij vertelt ons heel wat nieuwe dingen over de struiken, het zand, de beestjes.....
We kijken nu echt wel met een andere blijk naar de woestijn, die tot aan de oceaan loopt! 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten