donderdag 22 mei richting Keetmanshoop

Donderdag 22 mei richting Keetmanshoop.

De geuren en kleuren zijn hier precies feller en meer puur in Namibië. Zeker s’ morgens en ’s avonds, als het koud en vochtig is. Dan ruik je het zure kalaharigras heel goed. En aan de grote temperatuurschommeling tussen dag en nacht merk je dat we kort bij de woestijn zitten. Het is hier nu herfst, en overdag is het zonnig en warm, rond de 27 °. Maar eens de zon zakt (rond half 6), koelt het snel af, en volstaat mijn fleeceke niet meer hoor.

We ruilen het rode zand voor vlakker land met dor gras, af en toe een struikje en een tafelberg in de verte.

De wegen zijn goed bewegwijzerd, elke kruising is goed voorzien van borden. je moet natuurlijk opletten dat je je nergens mist, want anders kan het uren duren eer je bij een volgend kruispunt vaststelt dat je weer moet keren.  Tot nu toe na 500 km rijden hebben we onze weg behoorlijk goed gevonden. Duimen dat het zo blijft, want ik zou niet willen overnachten in de auto omdat we niet voor de donker in onze volgende slaapplaats geraakt zijn.

In de Kalahari lodge vertelde een jong koppeltje dat ze hun eerste nacht in hun wagen geslapen hadden, want ze waren door de regenval in en rond windhoek niet tot aan hun lodge graakt met hun klein autootje. Ze zaten vast in de modder, in de middle of nowhere... dat soort avontuur kan ik wel missen..

Onderweg naar Keetmanshoop passeren we de vulkaan Brukkaros (50 km van de hoofdweg afgelegen). Al van ver zie je de grote berg uitsteken boven het dorre landschap. We hebben tijd en beslissen er naar toe te rijden. Volgens de ene reisgids moet je om aan de krater te geraken 2 u stappen, volgens de andere gids geraak je redelijk kort bij de krater als je een 4x4 hebt. We wagen het er op.

OMG, ik vraag me af wanneer er hier nog een 4x4 gereden heeft. We geraken niet boven, of beter gezegd, mijn zenuwen begeven het en ik wil alleen nog maar te voet verder. De laatste 300 m stappen we tot we de mooie doloriet stenen zien schitteren in de zon. Het was de klim waard. Ik zie op tegen de afdaling maar al bij al ging dat vlotter dan naar boven rijden.

Onderweg naar keetmanshoop pikken we 2 jonge gasten op. Ze moesten voor hun ‘boer’ (zoals in Zuid afrika de grootgrondbezitter) enkele boodschappen doen in de local store, 30 km verder. Als ze geluk hebben, krijgen ze snel een gratis rit, hebben ze geen chance dan moeten ze 3 uur stappen. Ze hadden al een paaruur langs de weg gezeten voor wij hen tegenkwamen. Tijd speelt hier weinig rol; alles gaat zij gangetje. Een van de 2 jonge mannen vertelt ons zijn heel levensverhaal, en dat doet ons weer eens beseffen hoe goed wij het hebben in België.

Vanavond slapen we in wat africatours basic accomodation noemt... nl in Messosauris fossil camp. When past meets present and soul meets nature....

Het camp zou midden in een prachtig gebied liggen, met kokerbomen en dolorietrotsen. En hier heb je de mooiste zonsondergang ever. Ik ben benieuwd...

En inderdaad, basis is basic, een hutje met een strooien dak, met wc en douche (alles werkt op basis van zonnepanelen) met een eigen bbq buiten.

Ik kijk even snel rond en zie dat het proper is, en dat er klamboes hangen. Oef, ben gerustgesteld en hoef niet in de auto te slapen J

De boer wijst ons de weg naar zijn viewpoint en inderdaad het is hier ongelooflijk mooi. We reppen ons de rotsen op om de zonsondergang van boven op zijn berg te kunnen zien, en het is adembenemend..

En daarna wacht ons lekkere braai met lamsvlees, koedoe en steak. En krijgen we het gezelschap van een groepje Duitsers met gids,  die net uit Zuid-afrika naar hier gereden zijn. We praten nog uren na aan het kampvuur met een lekker glaasje zuid afrikaanse wijn.  

Nog snel douchen voor we onder onze klamboe kruipen, want we stinken naar de rook van het kampvuur, en ’s morgens is er alleen koud water...  en nu nog wat foto’s selecteren. Hopelijk geraken we morgen online en kunnen we dit bericht posten, en wat fotootjes aan onze blog toevoegen...

Voor de namibiers is tijd niet belangrijk, maar wij vinden dat die hier vooruitvliegt, morgen is het al vrijdag en rijden we naar de Fish river canyon!